....

دیگر نمی رقصم...دیگر به ترک دیوار نمی خندم...دیگر کتاب های خوب نمی خوانم...دیگر وبلاگ خوانی را دوست ندارم...دیگر تماشای آدم ها را دوست ندارم...دیگر احساس نمی کنم آدم با استعدادی هستم...دیگر به خوب بودنم نمی بالم...دیگر حوصله ی هیچ کدام از این ها را ندارم...و نه حتی انرزی اش را...نمی دانم چه مرگی به جانم افتاده ...

این روزها الکی بی خودی عاشق  بن استیلر  شده ام...گیجی و تحرک اش حظم می دهد...